گونه ها و جریان ژنی

یکی از ساز و کارهای تکامل ژنتیکی، تبادل “ماده ی ژنتیکی” درون جمعیت های متعلق به یک گونه یا نوع است که به آن “جریان ژنی” می گویند.
جریان ژنی ممکن است مستقیماً طی جفتگیری میان جمعیت های یک گونه رخ دهد (یا حتی میان جمعیت هایی که پیشتر از یک گونه ی مشترک جدا شده اند)، و یا به طور غیر مستقیم اتفاق بیفتد.
گاه، ویژگی های ژنتیکی خاصی _ طی جریان ژنی _ منتقل می شوند که در محیط اولیه ی خود از هیچ مزیتی برخوردار نیستند، اما ممکن است در سر راه انتقال خود، در محیطی قرار بگیرند که امکان بروز و شکوفایی ماده ی خام آنها را بر اساس انتخاب طبیعی (بهگزینی) فراهم می سازد.
بر این اساس، وجود ماده ی ژنتیکی مشترک در جمعیت های مختلف و حتی بسیار دور از یکدیگر، نشاندهنده ی آن است که این جمعیت ها از یک “گونه” یا “نوع” به شمار می روند.

هم مطالعات زیست شناختی (ژنتیک و مطالعات سلولی) و هم مطالعات تاریخی (فسیلها) حاکی از آن است که گونه ی بشر محصول روند تکامل ارگانیک میباشد.
استفاده از روشهای قیاسی و تطبیقی در مطالعه بر روی اسکلت فسیلها (بویژه آرواره ها و دندانها)، مولکولهای دی ان ای، و ریخت شناسی (هم از لحاظ آناتومی و هم فیزیولوژی)، و نیز الگوهای رفتاری و روان شناختی، بیانگر یک تقارب واضح در رابطه ی نزدیک انسان است با چهار گروه بزرگ از “میمون” ها
(apes or pongids)

این چهار گروه عبارتند از:
اورانگوتان ها؛ گوریل ها؛ شامپانزه ها؛ بونوبو ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.